English Español Deutsch Française Русский Português Italiano

Nederlandse Taal.com

Nederlandse grammatica. Bovendien, vind je andere handige hulpbronnen vinden over het nederlands, zoals woorden, scholen, nederlandse literatuur en meer

Nederlandse Grammatica

Zoals alle continentale West Germaanse talen, heeft Nederlands een nogal gecompliceerde woord volgorde dat op duidelijke wijze anders verschilt van het Engels. Dit zorgt voor een probleem voor ´Anglophonen´ die Nederlands willen spreken. Nederlands, zoals Duits en Noors, staan er ook om bekend de mogelijkheid te hebben om woorden aan elkaar vast te plakken zodat deze een heel lang woord vormen. Voorbeelden hiervan zijn: randjongerenhangplekkenbeleidsambtenarensalarisbesprekingsafspraken en, hottentottententententoonstellingsmakersopleidingsprogramma, en een dozijn cijfers kan worden uitgeschreven. Ook al is het grammaticaal correct, het wordt nooit gebruikt, met uitzondering tot twee of drie woorden die aan elkaar geplakt zijn.

In de laatste 100 jaar is de Nederlandse geschreven grammatica erg vereenvoudigd: naamvallen worden nu alleen gebruikt bij voornaamworden. Bijvoorbeeld: ik, me, mij, mijn, wie, wiens, wier.

Naamwoorden en bijvoeglijk naamwoorden zijn, als we naar naamvallen kijken, niet van toonaard veranderd (behalve de 2e naamval: -(')s of -'). In de gesproken taal zijn naamvallen geleidelijk aan verdwenen, al vanaf de 15e eeuw, net zoals bij alle continetale West Germaanse dialecten.

Veel talen hebben een geslacht. Hier mee wordt bedoeld dat naamwoorden en bijvoeglijk naamwoorden mannelijk, vrouwelijk of onzijdig kunnen zijn. Nederlandse naamwoorden en Nederlandse bijvoeglijk naamwoorden zijn of onzijdig of van het overeenkomstige soort. Dit kan lastig zijn voor een spreker van de Engelse taal die Nederlands wil leren, want het hoort niet bij het Engelse grammatica systeem en het ook is het anders dan het gebruik van mannelijk en vrouwelijk in de Romaanse talen zoals Spaans en Frans.

Inflection van bijvoeglijk naamwoorden zijn een beetje ingewikkelder: niets met onbepaalde (een), onzijdige naamwoorden in het enkelvoud en -e in alle andere naamvallen. inflections of adjectives is a little more complicated: nothing with indefinite (een "a", "an"...), neuter nouns in singular and -e in all other cases.

een mooi huis
het mooie huis
mooie huizen
de mooie huizen
een mooie vrouw

Nog een ingewikkeldere inflection wordt nog steeds gebruikt met sommige uitspraken zoals de heer des huizes, ter hulp komen, enz. Dit zijn meestal restanten van naamvallen and andere inflections die vandaag de dag niet meer gebruikt worden.

Nederlandse naamwoorden zijn hoe dan ook inflected voor grootte: -je om het enkelvoud te verkleinen en -jes om het meervoud te verkleinen. Tussen deze achtervoegsels en de stam van het woord kunnen extra letters toegevoegd worden, afhangend van waar het woord op eindigd:

boom - boompje
ring - ringetje
koning - koninkje
tien - tientje